Strażak z Jarocina ciężko zachorował. W szpitalu uratowano mu życie

- 6 listopada w godzinach popołudniowych poczułem, że coś jest nie tak. Coś dziwnego dzieje się w organizmie. Zacząłem gwałtownie tracić siły. Stan mojego zdrowia pogarszał się z godziny na godzinę. Silny ból głowy, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyłem, przytłaczał mnie coraz mocniej, do tego dochodziły problemy z oddychaniem, gwałtowanie narastały zaburzenia równowagi, widzenia i w końcu przerażający bezdech. Czułem, że dzieje się coś bardzo poważnego - opowiada Bartosz Porażewski.

- Jak już byłem na SOR-rze zaczął mi sztywnieć kark, a potem szyja i twarz - przypomina sobie ciężko wzdychając.

- Wyniki wykazały jednak inną, równie groźną diagnozę - ostre śródmiąższowe zapalenie płuc – dodaje.

- Cały zespół pod kierownictwem ordynatora, prof. dr hab. Jacka Piątka, działał jak najlepiej potrafił i robił co w ich mocy. Kolejne cztery dni były takie naprawdę bardzo ciężkie. Ale udało się... Wielką rolę odegrali także lekarze oddziałowi swoją postawą pokazali prawdziwe oddanie profesji. Dzięki ich wiedzy i determinacji każdy krok terapii był przemyślany i skuteczny - opowiada.

- Ostatecznie jedno płuco udało się uratować. Nie ma większych zmian. Natomiast w prawym są już niestety trwałe zmiany, z którymi będę musiał się zmagać i kontrolować do końca życia - przyznaje Bartosz.

- Czeka mnie długa rekonwalescencja. Wydolność moich płuc już nigdy nie będzie taka, jak była. Ale dużo zostało zrobione. Nie wiem w jaki sposób za to dziękować - powtarza wdzięczy 35-latek.

- Oczywiście, że tak. Jestem wdzięczny, że mogę oddychać, bo jak człowiek nie może nabrać powietrza i zaczyna się dusić, to narasta przerażający strach… i pojawiają się pierwsze myśli o najbliższych. Zastanawiałem się, jak oni sobie poradzą i czy jeszcze ich zobaczę. Choć wtedy byłem już półświadomy, to zauważyłem, że z człowieka mimowolnie wypływają takie myśli. Nie chciałbym zostawić najbliższych... (płacz). Kocham ich… i chcę z nimi być i jeszcze wiele przeżyć. W obliczu zagrożenia życia przewartościowuje się postrzeganie świata. To, co wcześniej było dla mnie zwyczajne i codzienne, teraz na powrót stało się upragnione i wyjątkowe. Po takim wydarzeniu człowiek chce jeszcze bardziej zadbać i docenić moich najbliższych - odpowiada bez zastanowienia.

- Z głębi serca pragnę wyrazić ogromną wdzięczność dla Szpitala Powiatowego w Jarocinie, a szczególnie dla oddziału wewnętrznego, który dosłownie uratował mi życie. Dzięki profesjonalizmowi, zaangażowaniu i trosce zespołu medycznego mogę dzisiaj rozmawiać i patrzeć w przyszłość z nadzieją – dla siebie, mojej kochającej żony i dwójki małych dzieci, które mnie potrzebują - podkreśla łamiącym głosem.

- Objawia się kaszlem, dusznością, gorączka niewydolnością oddechową. Jest bardzo niebezpieczne, bo doprowadza do niewydolności oddechowej i śmierci. Trzy lata temu przyczyną tej choroby był covid. Poza covidem wywołują ją też inne przyczyny wirusowe lub nieznane - tłumaczy ordynator oddziału wewnętrznego jarocińskiego szpitala.