Uczcili 153. rocznicę urodzin majora Zbigniewa Ostroroga-Gorzeńskiego [ZDJĘCIA]

Delegacje jarocińskich samorządowców - z gminy i powiatu, przedstawiciele służb mundurowych oraz harcerze uczcili 153. rocznicę urodzin majora Zbigniewa Ostroroga-Gorzeńskiego, dowódcy w Powstaniu Wlkp. Okazją była też rocznica zakończenia Powstania Wielkopolskiego, która przypada 16 lutego.

Przedstawiciele gminy Jarocin złożyli wiązanki kwiatów i zapalili symboliczne znicze pod pomnikiem majora Zbigniewa Ostroroga-Gorzeńskiego w parku jego imienia przy ul. Hallera. W skład delegacji weszli między innymi wiceburmistrz Bartosz Walczak oraz jarocińscy radni.

Z kolei przedstawiciele władz powiatu ze starostą Lidią Czechak, jej zastępczynią Katarzyną Szymkowiak oraz członkiem zarządu powiatu Mariuszem Stoleckim złożyli symboliczną wiązankę kwiatów w rodzinnej kwaterze na cmentarzu we Lgowie.

W nocy z 8 na 9 listopada 1918 r. Polacy rozbroili Niemców w jarocińskich koszarach i rozpoczęła się tzw. jarocińska rewolucja. Przejęte zostały poczta, węzeł kolejowy i więzienie. Powstała pierwsza w Wielkopolsce Rada Żołnierska. Szybko powiększał się skład osobowy tworzonego w garnizonie polskiego oddziału. Potrzebny był dowódca. Rada Żołnierska w porozumienia z ks. Ignacym Niedźwiedzińskim i tajną organizacją „Jedność” poprosiła o objęcie dowództwa wówczas 49-letniego Zbigniewa Ostroroga-Gorzeńskiego - urodzonego 15 lutego 1869 r. w Lgowie właściciela majątku Tarce, zaangażowanego w działalność patriotyczną. Wspierał m.in. skauting, towarzystwo czytelni ludowych, „Sokoła”, współfinansował budowę otwartej w 1914 r. szkoły dla polskich dzieci w Tarcach. Był oficerem, odbył służbę w armii pruskiej w pułku ułanów w Miliczu, kończąc ją w stopniu podporucznika.

Hrabia Ostroróg-Gorzeński przyjął propozycję, jednak już podczas pierwszego spotkania z odziałem poprosił, żeby nie tytułować go „panem hrabią”, ale zwracać się do niego po prostu „druhu komendancie”. Jeszcze przed wybuchem powstania w tarzeckich lasach ćwiczyli późniejsi jarocińscy powstańcy. Gorzeński finansował też zaopatrzenie jarocińskich powstańczych kompanii, które później walczyły na wszystkich frontach powstania. Druh komendant osobiście wziął udział w zajęciu Krotoszyna, ale też w walkach m.in. pod Zbąszyniem. 10 stycznia otrzymał od głównodowodzącego powstaniem, wówczas mjr. Stanisława Taczaka, nominację na dowódcę VI Okręgu Wojskowego, obejmującego powiaty: jarociński, pleszewski, krotoszyński, koźmiński, rawicki, gostyński i średzki.

Przyjmuje się, że zwycięskie powstanie wielkopolskie zakończyło się 16 lutego 1919 r. podpisaniem rozejmu w Trewirze. W 1921 r. mjr Zbigniew hr. Ostroróg-Gorzeński został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Rok później Rada Miejska w Jarocinie przyznała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Jarocina. W 1923 roku władze miasta kolejny raz uhonorowały druha komendanta, nadając jego imię zakładanemu pierwszemu publicznemu parkowi przy skrzyżowaniu ulic Śródmiejskiej i Hallera.

Zbigniew Ostroróg-Gorzeński zmarł 12 czerwca 1926 r. Nad jego trumną, jako ostatniego z rodu w linii męskiej, złamano miecz, tarczę i pieczęć herbową. Grób druha komendanta Zbigniewa Ostroróg-Gorzeńskiego znajduje się na cmentarzu we Lgowie.

W dowód uznania dla zasług hrabiego w 1923 roku jego imieniem nazwano pierwszy w Jarocinie publiczny park. Po II wojnie światowej park przemianowano najpierw na Bohaterów Stalingradu, a później na Park Zwycięstwa. W ten sposób ze świadomości jarociniaków próbowano wymazać postać mjr. Zbigniewa hr. Ostroróg-Gorzeńskiego, a także historyczne związki tego miejsca z powstaniem wielkopolskim i udziałem w nim jarociniaków. W 2019 roku, po zakończeniu rewitalizacji, do parku wróciła nazwa mjr. Zbigniewa hr. Ostroróg-Gorzeńskiego, a w centrum parku stanął pomnik majora i cztery rzeźby innych postaci związanych z pierwszym, zwycięskim zrywem niepodległościowym po wcześniejszych - 123. latach niewoli.

Druh Komendant był niezwykłym człowiekiem, czym zyskiwał sobie uznanie nie tylko powstańców, ale i mieszkańców Ziemi Jarocińskiej. W 1920 r. Rada Miejska nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta. Jeszcze w okresie zaborów hr. Gorzeński dbał o to, aby polskie dzieci mogły pobierać naukę w polskiej szkole i budowę takiej ufundował w Tarcach. Wspierał działalność Towarzystwa Pomocy Naukowych i Towarzystwa Czytelni Ludowych. Był inicjatorem budowy pomnika poświęconego powstańcom. Musiał być też miłośnikiem sztuki - o czym świadczył wygląd wnętrz pałacu. Ukończył wydział leśnictwa Uniwersytetu w Berlinie. Zapewne dlatego otoczenie tarzeckiego pałacu stanowiło przepiękny park.